உன் நேசம்

மலையின் உச்சியிலே
நின்றிருந்தேன்
என் தலை தொடும் முகிலைக்
கண்டிருந்தேன்
மழைத்துளியும் சிந்திடவே
தவமிருந்தேன்
வறண்ட பூமி குளிர்ந்திடவே
காத்திருந்தேன்
கருமேகம் எனைக் கடக்க
பயம்கொண்டேன்
அங்கோர் காட்டில் அது மழைத்தூவ
நான் மனம் நொந்தேன்
வறண்ட பூமி பிளந்திடவே
நான் உயிரோடு புதைந்தேன்!
தொலைதூர முகிலாய் நீ!
துவண்ட நிலமாய் நான்!
நான் ஏங்கிய மழைத்துளி,
உன் நேசம்!!!